Hakan Oran Yazdı : EN GÜVENLİ OLMASI GEREKEN YERDE CAN VERMEK

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Geçtiğimiz günlerde bir kadın daha eşi tarafından hunharca katledildi. Henüz bir ay önce, bir başka kadın evinin avlusunda bıçaklanarak hayattan koparıldı; bir başkası ise alışveriş yaptığı markette hedef alındı.
KKTC’de son yıllarda işlenen kadın cinayetlerine dair resmi ve derli toplu 20 yıllık dökümler her zaman şeffaflıkla kamuoyuyla paylaşılmasa da, basına yansıyan veriler son 17-20 yıllık süreçte yaklaşık 35 ila 40 civarında kadın cinayetinin ya da şiddet kaynaklı ölümün yaşandığını acı bir şekilde gösteriyor.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Antonio Guterres’in yıllar önce söylediği o çarpıcı söz kulaklarımızdan gitmiyor: “Barış sadece savaşın olmaması demek değildir. Birçok kadın karantina altında, aslında en güvende olmaları gereken yerde şiddetle karşı karşıya: Kendi evlerinde!”
Durumun vahameti evrensel boyutlardadır. BM’nin kadına yönelik şiddet raporlarındaki tespitler, krizin büyüklüğünü gözler önüne seriyor:
Her 3 kadından ve kızdan 1’i yaşamları boyunca en yakınları tarafından fiziksel veya cinsel şiddete maruz kalıyor.
Dünyadaki tüm insan ticareti mağdurlarının yüzde 71’i kadın ve kızlardan oluşuyor ve bunların dörtte biri cinsel istismara uğruyor.
Fransa ve Almanya gibi gelişmiş Avrupa ülkelerinde bile şiddet azalmıyor; örneğin Fransa’da her yıl yaklaşık 200 bin kadın şiddet mağduru oluyor.
BM verilerine göre bir yılda dünya çapında 87 bin kadın öldürüldü. Edilgen dili bir kenara bırakıp açıkça söyleyelim.
Ortada 87 bin katil erkek var.
Dünya Bankası tahminlerine göre dünyada tam 1 milyar kadın erkek şiddetine karşı savunmasız. Bu da en az 1 milyar erkeğin potansiyel şüpheli olduğu anlamına geliyor. Ve bu cinayetlerin yüzde 58’i ne yazık ki kurbanların en yakın tanıdıkları tarafından işleniyor.
Dünya Sağlık Örgütü’nün raporuna göre; sınırlı eğitim görmüş, çocukluğunda istismara uğramış, annesinin şiddet görmesine şahit olmuş, aşırı alkol tüketen ve kadınlar üzerinde hak iddia etme anlayışına sahip erkeklerin şiddete başvurması çok daha yüksek bir olasılıktır.
Peki çözüm nerede?
Mahatma Gandhi, “Kendimize olan saygımızı eğer biz vermezsek kimse elimizden alamaz” der. Ancak kadına yönelik erkek şiddetini önlemek için gerçek anlamda mücadele; çevre ve trafik bilincinde olduğu gibi, eğitim seviyesini yükseltmekten ve yaptırımları ağırlaştırmaktan geçer.
Caydırıcı yasalar ve cezalar, suçu işleyenin yanına kâr kalmayacağını bilmesini sağlar.
Fakat bu süreçte annelere ve babalara da büyük sorumluluk düşüyor. Önce adaleti ve eşitliği kendimiz öğrenmeli, ardından çocuklarımıza cinsiyet ayrımı yapmaksızın sevgiyi, hoşgörüyü ve insanlığı öğretmeliyiz.
Şiddetin asla bir çözüm olmadığını, namusun sadece kadına ait bir kavram olmadığını zihinlere kazımalıyız.
Ayrıca bu noktada, ülkemizde eksikliği her geçen gün daha fazla hissedilen Aile Bakanlığı kurumunun oluşturulmasının zamanının çoktan geldiğini ve geçmekte olduğunu bir not olarak düşmek zorundayım.
Kısacası; şiddet ancak toplumsal bir direnişle ve herkesin üzerine düşeni eksiksiz yapmasıyla ortadan kalkabilir. Aksi takdirde, insanlık bu utançla yaşamaya devam edecektir; tıpkı bugün olduğu gibi.